***KnEeKo’S aRt ExPeDiTiOn***

Ang ikinamatay nya ay cancer of the liver, February lang na-detect at anim na linggo lang ang itinagal niya sa hospital. Nang nasa ICU siya, bumaba na ang blood pressure at unti-unting kinapos ng paghinga dahil naapektuhan na rin ang baga niya. Sa darating na April 16 ay 60 years old na siya, doon na mag-cecelebrate ang mag-anak sa Manila Memorial Park. Last March 13 pa namatay ngunit ngayon ko lang nalaman dahil kinokontak daw ako ng kapatid ng ex-gf ko ngunit hindi na ko makontak dahil nagpalit ako ng mobile number at bumalik na nga ako dito sa Saudi.

Naalala ko sa loob ng pitong taon na pabalik-balik sa bahay nila, pag wala akong pasok lagi niya akong niyayayang uminom sa karaoke bar. Sa kanya ko naramdaman ang maging isang anak dahil sa wala nga akong nakagisnang ama simula ng ako’y magkamalay. Tumutulong ako sa Optical Clinic nila pag wala akong klase sa eskwelahan. Ako ‘yung nag-dadala sa Quiapo ng mga salamin na pinapahinang,pinapatubog, pakulay ng salamin at marami pang iba. Malayo-layo rin ang bihaye dahil sa Valenzuela pa sila umuuwi, ganunpaman ako’y natutuwa dahil puntos ‘yun pagdating sa relasyon namin ng anak niya.

Minsan nga ‘yung ex-gf ko pa nga ang pinapagalitan nila pag inaaway ako. Mabait din ako ng mga panahong yaon dahil isa ako sa mga coordinator Sa Catholic Life in the Spirit Seminar sa lugar nila. Kung saan sila pumunta ay lagi akong kasama, parang isang pamilya.

Pero ng mag-trabaho ako sa Bacolod, nag-kalabuan kami ng anak nya at nagkahiwalay. Pagraan ng ilang buwan,nabalitaan ko na lang na nag-pakasal na at iniwan ako ng tuluyan. Siguro dahil sa panahong ‘yun ay wala pa akong plano sa buhay. Wheew, tama na nga nagagaya na ako kay lojika ah. Sabagay, lahat naman tayo,y may pinagdaanan na kalungkutan.

Nagtataka ba kayo kung ba’t Erap ang tawag ko sa kanya? Dahil kamukha niya si Erap. Sumalangit nawa ang ‘yong kaluluwa Tito Nonie.